Welkom in ons Portugal

Boek “Welkom in ons Portugal” door Joâo Pera.

Welkom in ons Portugal

Welkom in ons Portugal

11 Jaar geleden is de schrijver van “Welkom in ons Portugal” naar Portugal geëmigreerd. Hij woont en werkt in de Algarve.

Zoals iedere emigrant loop je in je nieuwe vaderland tegen zaken aan, die geheel anders zijn dan je gewend was. Soms zijn de verschillen heel opmerkelijk. Die verschillen hebben geleid tot het schrijven van dit boekje.
In 46 korte verhaaltjes heeft de schrijver op humoristische wijze opmerkelijke gebeurtenissen beschreven, variërend van de invoer van een auto, aanvraag ADSL en Portugees rijbewijs tot wonen, werken, eten en drinken.

“In 2009 woonden mijn vrouw en ik ruim 11 jaar in Portugal. Hoog tijd om eens wat ervaringen op te schrijven.
De 46 verhaaltjes in dit boekje gaan over hoe wij de dagelijkse dingen in die periode hebben ervaren.
Uiteraard kan ik het leven hier, in al zijn aspecten, slechts voor de helft door een Portugese bril zien. Ik ben hier nu eenmaal niet geboren en getogen. De andere helft is gezien door een Nederlandse bril. Daarom hebben brillen ook 2 glazen. Dan kan je verschillende dingen zien. Met de nodige humor heb ik getracht dat soms opmerkelijke verschil te beschrijven.
Maar het blijft moeilijk om in het binnenste van een Portugees te kijken en uit te vinden wat ze werkelijk van je vinden. Het hele proces lijkt op zo´n Russische Matroesjka-pop: je denkt de binnenkant te zien, maar dan verschijnt er weer een nieuw poppetje. Het duurt even, maar het uiteindelijke resultaat is zeer de moeite waard: afgezien van een enkele uitzondering zijn Portugezen prettige mensen om mee van doen te hebben.
Geniet van de verhaaltjes en doe er uw voordeel mee.
Joâo Pera.”

Door de korte verhaaltjes is het prima geschikt voor bij het zwembad, aan het strand of als alternatief souvenir voor het thuisfront. Bovendien zitten er in de verhaaltjes veel praktische tips voor emigranten verscholen. Aan het boekje een fotosite is gekoppeld. In de tekst van de verhaaltjes staan vetgedrukte woorden. Die verwijzen naar 91 foto´s op die website.

Het boekje is in eigen beheer gedrukt in Portugal en wordt u door de schrijver toegezonden als u de ingevulde mail stuurt via deze link: Bestelformulier De verkoopprijs is € 14,95 inclusief verzendkosten.

Hieronder treft u één van de 46 verhaaltjes uit het boekje aan.

16 Visje eten.

Zoals als bekend mag worden verondersteld, houden de volkeren rondom de Middellandse Zee nogal van zeevis. Dat is logisch, want zowel zee als vis zijn hier rijkelijk voorhanden.

Maar het vreemde is, dat ik hier nog nooit een officiële visboer heb gezien. En dan bedoel ik een winkel waar alleen vis wordt verkocht. Datzelfde geldt overigens voor de groenteboer en poelier. Daar zijn andere verkoopkanalen voor.

Allereerst natuurlijk de supermarkten, waar soms vers en altijd diepvries te krijgen is.

Dan zijn er de markten. Zeker in de grotere plaatsen ligt er zomaar meer dan 75 meter met de meest exotische vissoorten: van de bekende sardines tot aan tamboril. Die laatste soort bestaat bijna uitsluitend uit een hele grote muil, vol met rijen scherpe tanden en een staart. Dus als je niet van vis, maar van muil en staart houd: prima visje.
Er worden alle soorten denkbare en ondenkbare vis, schaal- en schelpdieren verkocht. Vooral de krabben moet je in de gaten houden: als je het plastic zakje met je aankopen niet dicht knoopt, gaan ze er vandoor. Ook de kleine schelpjes zijn een last: bij de visafdeling liggen ze vaak in zeewater, en geregeld stijgt er een klein fonteintje uit de bak op: alsof ze met een waterpistool op je schieten.

Dan zijn er nog de leveranciers, die de kleine dorpjes aandoen.
Toevallig wonen wij in zo´n gat met een paar huizen, een schooltje en een kroeg.
Eén keer per week komt er een klein bestelautootje met een 4-tonige luchthoorn, die je op 5 km. afstand al hoort. Hij stopt een aantal keren op ons pad, want hij weet precies waar zijn klantjes zitten.

Nadat zich een aantal dames om de auto hebben verzameld, gaat de achterklep open. In het bestelgedeelte staan een aantal bakken van piepschuim met ijs ( in de zomer is het lauw water), met daarin de vis. Vervolgens betasten de dames alle vissen om de kwaliteit te beoordelen. Na uitgebreid overleg wordt uiteindelijk de bestelling gedaan.

De bestelling van de geachte cliënt wordt vervolgens op een ouderwetse weegschaal met koperen contragewichten afgewogen en in een plastic zak gekiept. U zult begrijpen: een kilo weegt ergens tussen de 800 en 1200 gram.
Het kleine te betalen bedrag wordt echter nog niet afgerekend, want de knip blijft in de zak van het schort zitten, totdat de dames het onderling eens zijn dat ze een goede koop hebben gedaan en alle nieuwtjes en roddels hebben uitgewisseld. Dat duurt ca. 15 minuten. Als het een domme visboer betreft, mengt hij zich in de discussie en kan hij pas na een half uur verder. En dat alles voor een omzet van EUR 5, -.
Maar gezellig dat het was!

De laatste categorie visleveranciers zijn de oude mannetjes op een brommertje zonder uitlaat. Die hebben een eigen klantenkring.

Achterop het brommertje zit een aardappelkist vastgebonden, met daar overheen een theedoek, waaronder de koopwaar ligt: vis. En dat in de zomer bij tegen de 40ºC.
Het is een onmogelijke opgave om te bepalen wat het oudste is: de brommer, het mannetje of de vis. Ik gok op de vis.
Als ik ze ´s zomers passeer met het schuifdak open, kan ik het nooit laten om mijn vrouw vragend aan te kijken. Maar ze kent de grap inmiddels, dus die roept meteen: “ Ik ben vanmorgen nog onder de douche geweest!”

Maar eerlijk is eerlijk: bij deze oude mannetjes kan je wel, als enige leverancier, bordklare vis kopen:
door de wolken blauwe rook uit de brommer krijg je gerookte vis, en om de houdbaarheid nog meer op te voeren worden ze door de buitentemperatuur ook nog eens gebakken. Wat wil een mens meer?

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *